Een Academy voor het NPI?

    Netwerk PI
    • Iedereen (publiek zichtbaar)
    Door Netwerk PI 2123 dagen geleden Reacties (2)
    Een Academy voor het NPI?

    Elke sector heeft zijn historie op het vlak van professionalisering. Het ICT-beheer kende de ITIL standaard als een belangrijke mijlpaal en voor projectmanagement was de oprichting van het Project Management Instituut van belang. Elk vak kent mijlpalen in zijn ontwikkeling waarin stappen op weg naar een professionele manier van werken werden gezet. En er ontstaan dan verbanden van vakbroeders en -zusters die elkaars professionalisme op allerlei manieren stimuleren.

    Welke zijn dan die mijlpalen als het gaat om de politiek? Als politiek een professie is, dan zou men toch naar een kennisstandaard voor politici moeten kunnen verwijzen, of naar de één of andere accreditatie. Men zou ergens in kringen van politici een systeem van intercollegiale toetsing moeten kunnen ontwaren, of men zou randvoorwaarden stellen over het aanvragen van een mentoraat of een coaching. Men zou ook verwachten dat er een verplichting is om kennis met vakgenoten te delen.

    Omdat mij dergelijke zaken binnen politieke kringen nooit zijn opgevallen zou ik met enige gemakzucht kunnen stellen dat politiek geen professie is. Affaires als die van Sap/Dibi lijken er zelfs op te wijzen dat er aan politici geen eisen van professionalisme gesteld kunnen worden. Alhoewel een commissie van wijze Groenlinksers de heer Dibi te licht bevond, wist deze zich toch als kandidaat voor het lijstrekkersschap naast Jolande Sap door te drukken. Daaruit kan men aflezen dat populariteit voorrang heeft op bekwaamheid. Of anders geformuleerd: populariteit staat in de politiek gelijk met bekwaamheid. En wie aan deze stelregel gaat sleutelen, die komt met zijn vingers aan het passieve stemrecht zoals dat in de grondwet verankerd is.

    Nu weet natuurlijk elk verstandig mens dat een politicus tevens tot taak heeft om het algemeen belang te dienen, en dat daar andere competenties mee gemoeid zijn dan het verkrijgen van veel stemmen. Maar welke ruimte is er dan nog voor professionalisering als we aan die andere competenties geen eisen mogen stellen? Komen we niet in conflict met de grondwet zodra we daar pogingen toe ondernemen? En gaan we met zo'n beweging ook niet tegen een maatschappelijke trend in die professionalisme in de politiek met bestuurlijke arrogantie en achterkamertjespolitiek associeert?

    Peter Schuttevaar zoekt nu mensen die het interessant vinden om na te denken over deze materie en die zich afvragen welke mogelijkheden er zijn om politiek te professionaliseren en hoe een dergelijke professionalisering er aan bij kan dragen dat de politiek meer in het algemeen belang van het land functioneert.

    Wie mee wil helpen om deze vraag te beantwoorden kan zich bij Peter melden. Zodra er voldoende medestanders zijn krijg je een uitnodiging voor een verkennende bijeenkomst. Wie weet ontstaat er dan wel een aparte groep binnen het NPI die zich de professionalisering van het politieke handwerk tot doel stelt en die zich naar verloop van tijd als een soort vraagbaak kan manifesteren.

    Peter Schuttevaar
    peter@vitha.nl
    06 2415 2341

    Reacties

    Volgorde van reacties: Aantal: Automatisch laden:
      • Peter Schuttevaar
        Peter Schuttevaar 2120 dagen geleden

        Dag Marcel,

        Interessante vergelijking maak je.

        Ik geef zelf nog wel eens office-trainingen en het valt me elke keer weer op dat het overgrote deel van de gebruikers bijvoorbeeld niet weet dat MSWord een alinea-geörienteerde tekstverwerker is. Alle functies die met alinea-opmaak van doen hebben blijven voor deze gebruikers dus schimmig en onduidelijk. Je kunt dat zien als een gebrek aan professioneel gebruik van softwaremiddelen. Het blijft dan altijd aanmodderen.

        Je kunt dat best met de politiek vergelijken. Men bedrijft het zonder over professionele diepgang op het vlak van expertise te beschikken, namelijk de manier waarop grote groepen mensen bestuurd dienen te worden. Het effect is dat dominante figuren, die in hun eigen groepering boven komen drijven ineens een land moeten besturen, terwijl het aansturen van een politieke partij of fractie toch echt wel iets anders is dan het besturen van een land. 

        Het is goed vergelijkbaar met iemand die alleen gewend is aan het opstellen van brieven ineens een gestructureerd boek moet gaan schrijven. Dat kan nooit goed gaan.

        Nogmaals, erg leuke vergelijking...

        • Marcel Krassenburg
          Marcel Krassenburg 2121 dagen geleden

          Interessante stelling, die mij aan het volgende doet denken:

          Een vergelijkbare situatie is dat de meeste kantoorwerkers ook geen vakopleiding hebben voor informatieverwerking en communicatie. Terwijl ook dat voor een aanzienlijk deel de geschiktheid bepaalt voor de jobs van b.v. beleidsmedewerkers. De economen, juristen, ingenieurs, etc. moeten zichzelf bekwamen als informatiewerker. Gelukkig is hiervoor steeds meer aandacht in opleidingen en heeft de nieuwe generatie een flinke voorsprong op bedienings- en toepassingsniveau van eigentijdse ICT-middelen. Maar dat betekent nog niet dat zij geleerd hebben om een document te voorzien van een begrijpelijke titel, de status en versie aan te geven, na te denken over het doel van een document en dit in een logische en compacte structuur op te bouwen.

          Opvallend is dat privégebruik en persoonlijke vaardigheden het meest van invloed zijn op de kwaliteit van informatieverwerking. Daardoor kon de Personal Computer het winnen van de zakelijke minicomputers (waar multi-user en groepswerken de standaard was). Daardoor zijn tekstverwerkers "briefopstellers" gebleven. Wie gebruikt de outlinefunctie, hoofd/subdocumenten of stijlen, wie gebruikt een set databasegegevens online in een document? Dat is allemaal onhandig of onmogelijk in tekstverwerkers. Waarom kwamen er nauwelijks A4 staande schermen, zodat je een A4-pagina in één keer kan lezen en overzichtelijk kan navigeren door een document? Het werden steeds bredere schermen omdat video kijken de privé behoefte was. Nu pas is A4-navigeren opgelost door tablets en eBooks. En maar niet te spreken over de Excel-experts die alles oplossen door het gebruik van spreadsheets. Geweldige uitvinding natuurlijk, want de datastructuur (kolommen), de data (rijen) en de presentatie (opmaak en print) zitten in één blad en zijn supersnel en onbeperkt te knippen en plakken. Ook hier weer het persoonlijk gemak en uiteraard de persoonlijke effectiviteit die het winnen van een meer professionele aanpak, die duurzaam, overdraagbaar, beheersbaar en uniform is. 

          Om na deze omweg terug te komen op de oproep hierboven :-) ook de politiek is vooral een persoonlijk gedreven vakgebied. De persoonlijke handigheid, het opbouwen van de juiste contacten en politieke antennes: het lijkt allemaal nodig om daar te overleven. Als het voor "eenvoudige" informatiewerkers al zo moeilijk is om professioneel te werken, dan is dat bij politici ongetwijfeld nog moeizamer. 

           

           

           

           

        Reageren is alleen mogelijk voor aangemelde gebruikers