• Blogs
  • Reyer Brons
  • Werkkostenregeling, voorkom lastenverzwaring voor de kleine ondernemer!

Werkkostenregeling, voorkom lastenverzwaring voor de kleine ondernemer!

Werkkostenregeling, voorkom lastenverzwaring voor de kleine ondernemer!

Dit keer in het thema EENVOUD een relatief ‘klein’ belastingtechnisch onderwerp, waar een beoogde vereenvoudiging aanvankelijk dreigde uit te lopen in lastenverzwaring.

Er is een schimmig gebied tussen noodzakelijke kosten die, naast het salaris, nodig zijn om een werknemer zijn taken te kunnen laten uitvoeren, en extraatjes die de werkgever belastingvrij aan de werknemer wil geven, zoals een kerstpakket.

Ondernemers en werknemers willen  maximaal belastingvrij werken. De overheid stelt daar veel ingewikkelde regelingen tegenover. Met als consequentie veel werk voor belastingadviseurs en veel gelobby vanuit belanghebbenden voor betere regelingen.
Terecht  stelt het Belastingplan 2010 veranderingen voor. Onder het mom van vereenvoudiging is echter de Werkkostenregeling bedacht.

De nieuwe regeling belast alles wat de werkgever aan de werknemer geeft, tenzij het valt onder een beperkt (?) aantal zaken zoals een bloemetje als je ziek bent, intermediaire kosten, gerichte vrijstellingen, nihilwaarderingen en werkkosten in enge zin.
Voor die werkkosten in enge zin geldt een zogenaamde forfaitaire ruimte van circa 1,5 % van de loonsom van het bedrijf. Ga je daarboven, dan moet 80 % belasting betaald worden over het meerdere.
De beoogde vereenvoudiging zit enerzijds in die forfaitaire ruimte, waarbinnen zeer veel mogelijk is, en anderzijds in het gegeven dat de werkkosten niet per medewerker maar per bedrijf geregistreerd  worden.

Dat laatste maakt meteen duidelijk waar een knelpunt voor het kleinbedrijf zit. Een klein bedrijf heeft vanwege de enkele personeelsleden weinig of geen voordeel van deze regeling!

De nieuwe regeling heeft daarnaast wel extra nadelen voor het kleinbedrijf:

  •  nieuwe begrippen als intermediaire kosten en gerichte vrijstellingen worden ingevoerd en de daar onder vallende kosten moeten ook nog eens zichtbaar worden in de administratie.
  • De werkkosten in enge zin moeten maandelijks bepaald worden en via de aangifte voor de loonheffing gemeld aan de belastingdienst. Hinderlijk detail is ook nog dat dit inclusief BTW moet gebeuren terwijl de standaardinrichting van de boekhouding zodanig is dat de BTW meteen afgesplitst wordt.
  • Of de grens van circa 1,5 % wordt overschreven hangt de eerste elf maanden van het jaar af van de loonsom van het vorige jaar, met verrekening in de laatste maand op basis van de dan definitief bekende loonsom van het lopende jaar. Het leidt dan ook tot een maandelijks weerkerende extra informatieverplichting.

Voor kleine bedrijven (en dus weinig personeelsmutaties) betekent deze nieuwe regeling meer communicatie met de belastingdienst, dus extra tijd en kosten vergt: evident een verzwaring van de administratieve lasten.
Of de nieuwe regeling voor grote bedrijven een vereenvoudiging is moet nog blijken.
Voor de kleine ondernemer is van belang dat de forfaitaire ruimte als tussencategorie tussen loon en kosten niet wordt ingevoerd. Het is veel werk en het gaat nergens over! Compenseer dit eventueel met een verlaging van de loonbelasting. Zeer begrijpelijk dat velen de overgang zo lang mogelijk uitstellen!

Uitstel en vereenvoudiging?

Voor de regeling gold een overgangsperiode van drie jaar (2011-2013). Mede omdat begin dit jaar nog geen 20 % van de bedrijven de overgang heeft gemaakt, heeft de staatsecretaris de overgangsperiode met een jaar verlengd. Ook heeft hij een nota gemaakt met suggesties voor verbeteringen van de regeling en is via internet een Verkenning verbetering van en draagvlak voor de werkkostenregeling begonnen.
Daarin worden een aantal suggesties voor administratieve vereenvoudiging gedaan, waaronder mogelijk het invoeren van het ‘noodzakelijkheidscriterium’. Nieuwe begrippen (en de noodzaak daar administratief iets mee te doen) als intermediaire kosten etc. vervallen daarbij, De ondernemer moet desgevraagd de noodzakelijkheid van te maken (en te vergoeden) kosten aan kunnen tonen.
Dit is een forse verbetering voor alle bedrijven die niet veel te maken hebben met specifieke onkosten.

Wat overeind blijft is de forfaitaire ruimte voor kosten waarvan de noodzaak kennelijk niet aangetoond kan worden (zoals bijv. kerstpakketten en personeelsfeesten). Als het hiertoe beperkt kan blijven,  vallen ook voor kleine bedrijven de administratieve lasten mee. Maar zodra bijvoorbeeld bovenmatige noodzakelijk vergoedingen in het geding komen, wordt het weer ingewikkelder.
Dan verdient het de voorkeur deze tussencategorie rigoureus af te schaffen in ruil voor een bescheiden belastingverlaging voor de ondernemer.

12 april 2013

 

Reageren is alleen mogelijk voor aangemelde gebruikers