De Positie op de lijstjes

De Positie op de lijstjes

Een bijdrage van Tom van Doormaal, 8-9-2013

Het was een vrolijk makend item in de gemengde berichtjes: Rutte roemde onze vijfde plek op de concurrentie-index in een van zijn optimistische betogen, maar een paar dagen later bleek ons land gezakt naar plek 8! Sneu voor hem, gepast leedvermaak. Maar als we ons eens bezinnen op de kritische punten in die lijstjes, waar brengt ons dat dan?

Het is natuurlijk allemaal onzin en erg onverwacht kan het ook niet zijn, met onze wat kwijnende economie. Moeten we het verschil tussen de vijfde plek en de achtste serieus nemen? Ik scharrelde het onderzoek even op en vond “The global competitiveness report 2013-2014”, meer dan 500 pagina’s lang.
Het is toch wel leuk leesvoer. Je weet hoe lijstjes als dit tot stand komen, rangordes uit diverse onderzoeken en technieken worden bijeen geharkt en doorgerekend. Het is allemaal nogal betrekkelijk, de berekeningen lastig tot niet te controleren.

Maar als je denkt dat dit land stagneert, het openbaar bestuur een knoeiboel is, de politici onverantwoordelijke vliegenvangers zijn, de ondernemers de kat uit de boom kijken en vooral subsidie willen opstrijken, dan word je wel opgewekt van enig bladeren.
Nederland staat op pagina 294 en 295 (zie hier een PDF-kopie daarvan). De ondernemers zien al meest problematische factoren:

  • Access to financing
  • Restrictive labor regulations
  • Inefficient government bureaucracy
  • Insufficient capacity to innovate
  • Tax rates
  • Tax regulations
  • Policy instability

Waarom vind ik dat grappig? Omdat het is waar we het altijd over hebben.

Financiering: de lichtzinnigheid van het financieel systeem heeft ons de crisis bezorgd. Draghi en de ECB overspoelen ons met een tsunami van liquiditeit, maar de banken slurpen het grotendeels op, ter versterking van hun balans. Niet het herstel van de economie wordt door de ECB ondersteund, maar het herstel der banken.

Arbeidsmarkt: het gaat over ‘restrictive labour regulations’. Het lijkt op de hobby van D66, maar Asscher trekt juist de andere kant op. Moeten wij onze sociale verworvenheden laten uithollen door hordes arme werkzoekenden uit Polen, Bulgarije en Roemenië? Is de Bolkestein-richtlijn niet de basis voor de koude “sanering”, die in sommige kringen geweldig wordt gevonden? En de bron van de groei der PVV en SP?

Inefficiënte bureaucratie: Rutte 1 verknipte een aantal departementen en spaarde een paar ministers uit, maar de bureaucratie werd er niet efficiënter van. De minister voor de rijksdienst heeft nog geen dappere daden laten zien, want hij was druk met het wurgen van de woningcorporaties, die vooralsnog aardig tegenspartelen. De vervreemding van ruwweg vier miljoen huurders zien we in de peilingen terug: PvdA en VVD staan op record dieptepunten. Eenvoudige en effectieve beleidsmaatregelen, die doen wat beoogd wordt, hebben we vrijwel niet gezien. Er is wel een omvangrijke decentralisatie in de benen gezet, maar die had vooral als drijver de daarmee in te boeken bezuinigingen. Maar hoe gaan gemeenten die realiseren?

Onvoldoende innovatief vermogen: wel vaker heb ik geschreven over het onvermogen om te innoveren. Dit land is gevuld met behulpzame instituties, die zich allemaal laten steunen door middelen uit de grote ruif. Het bestaande is de vijand van het nieuwe. De Dienst Uitvoering Werken is gereïncarneerd in Agentschap.nl.  Een eenvoudige fiscale maatregel zou beter kunnen werken.

Belastingtarieven: geen idee waar dit over gaat: misschien over de 21% BTW? Dat is twee volle punten hoger dan in de Bondsrepubliek.

Belastingregels: het vermoeden komt bij mij boven dat het de politiek is die vooral de eigen belangengroepen wil bedienen met uitzonderingen en verfijningen.

Beleidsinstabiliteit:  ook dit thema heeft veel te maken met het politieke onvermogen vorm te geven aan effectieve sturingsmaatregelen. Bij de formatie van dit kabinet is geen samenhangend beleid bedacht, maar ruilhandel bedreven. Vervolgens is verzuimd een stabiele meerderheid te zoeken in beide kamers; dat dwingt de ambachtelijke ambtenaren en regelgevers hijgend achter  de laatste politieke dagwaan aan te lopen. Als er dan iets wordt bedacht, wordt het binnen de kortste keren lek geschoten door een adviseur of belangenorganisatie.

Maar Rutte heeft gelijk: we hebben nog steeds een heel mooi en aardig landje en als we er in zouden slagen om een procent aan effectiviteit te winnen en als de politici 2% normaler en verantwoordelijker zouden opereren, dan was er niets aan de hand.

Misschien moeten de politieke groeperingen, die door de opinipeilers de grond in worden geboord nog eens goed nadenken over deze bescheiden doelen en proberen een meerderheid te vinden voor de dingen die er toe doen. Het zou goed zijn als die poging voor de onvermijdelijke crisis werd ondernomen. Want het perspectief van een regering Wilders-Roemer trekt mij niet erg. Of ik blij ben met de regering Rutte- Asscher hoef ik niet uit te leggen. Maar in dit gematigde kruidenierslandje lijkt een midden-combinatie mij de beste weg.

Reacties

Volgorde van reacties: Aantal: Automatisch laden:
    • Reyer Brons
      Reyer Brons 1897 dagen geleden

      Zie ook Mathijs Bouman met Daling van niks

      • Peter Schuttevaar
        Peter Schuttevaar 1899 dagen geleden

        Goed betoog Tom!  Geef ze er van langs. 

        Daar waar de noodzaak tot maatregelen op alle muren, ramen en deuren gedrukt staat wekt het des te meer verbazing dat er niets gebeurd.

      Reageren is alleen mogelijk voor aangemelde gebruikers