Financiële scheefheid

    Netwerk PI
    • Iedereen (publiek zichtbaar)
    Door Netwerk PI 1820 dagen geleden
    Financiële scheefheid

    Peter van Hoesel, 25-11-2013

    Marten Toonder had (50 jaar geleden al) een scherpe blik op de financiële ongelijkheid in de samenleving en de mechanismen die deze ongelijkheid in stand houden. In het verhaal ‘Heer Bommel en de bovenbazen’ wordt verbluffend realistisch getoond hoe ‘bovenbazen’ er altijd weer uitspringen. Een crisis komen zij makkelijk te boven door de geldmagneet aan te zetten waarmee het geld uit de zakken van ‘minvermogenden’ wordt getrokken en binnen de kortste keren bij elkaar komt op de grote geldhoop van de bovenbazen. En zodra het een keer lukt om een grote hoop geld over de minvermogenden uit te strooien leidt dit onmiddellijk tot forse prijsverhogingen die vervolgens uiteraard ten goede komen van de bovenbazen.

    Ook in onze moderne tijd zijn zulke mechanismen voortdurend werkzaam en er zijn bovendien heel wat nieuwe (soms veel subtielere) mechanismen bijgekomen die de financiële ongelijkheid zelfs verder vergroten. Ik geef hieronder een bepaald niet uitputtende opsomming van dergelijke mechanismen:

    • flitshandel, waarmee de slimste beurshandelaren iedereen net vóór zijn in het binnenhalen van kleine maar talrijke financiële voordeeltjes, dit uiteraard ten koste van alle andere beleggers
    • derivatenhandel, waarmee beleggers die over veel geld beschikken kunnen speculeren op een prijsdaling of een prijsstijging die zij via omvangrijke handelsvolumes enigszins kunnen manipuleren zodat zij er bijna altijd op winnen, dit uiteraard ten koste van de gewone beleggers
    • bekende Nederlanders die door regelmatige verschijning op de TV enorm veel geld kunnen vragen voor allerlei hun optredens, waarbij de kosten uiteindelijk worden gedragen door consumenten/burgers
    • bankiers die nog steeds op ondoorzichtige manier makkelijk veel geld verdienen aan allerlei financiële producten
    • grote bedrijven slagen er uitstekend in hun belastingafdrachten te minimaliseren en hun subsidie-inkomsten te maximaliseren, terwijl het MKB hier nauwelijks kansen voor krijgt
    • juristen zijn erin geslaagd het complexe regelsysteem te benutten voor het in rekening brengen van zeer hoge uurtarieven
    • de nationale overheid die het begrotingstekort opvult vooral door middeninkomens steeds zwaarder te belasten, terwijl hoge rendementen op grote vermogens juist laag worden belast
    • centrale en decentrale overheden die wegens allerlei gevestigde belangen nauwelijks bereid zijn om echt te bezuinigen op allerlei overbodig beleid, waardoor de betreffende belanghebbenden hun inkomsten mogen behouden ten koste van de gewone burgers
    • inflatie stimuleren om de last van leningen te verkleinen, waardoor het spaargeld van vooral de kleine spaarders in waarde wordt verminderd en gepensioneerden systematisch achteruitgaan in inkomen
    • prijzen en tarieven voor allerlei noodzakelijke uitgaven mogen worden bepaald door oligopolisten, zoals bijvoorbeeld in het geval van zorgkosten, hypotheken, huurprijzen, energietarieven, met alle gevolgen van dien.

    Dit uit zijn krachten gegroeide stelsel van geldmagneten heeft geleid tot een enorm scheve verdeling van alle financiële middelen en daarmee tot een grote sociale ongelijkheid. Het meest merkwaardige onderdeel van dit verschijnsel is dat deze ongelijkheid door bijna niemand wordt gewenst, maar dat de financiële elite toch in staat is deze magneten voortdurend in werking te houden. Wie hier meer over wil lezen, verwijs ik graag naar de discussie over dit onderwerp op de NPI website.

    Politieke partijen van welke kleur ook zijn niet bij machte gebleken hier wat aan te doen. Zij nemen hoogstens kleine maatregelen, wat vervolgens leidt tot allerlei aanpassingen bij de financiële elite waardoor het effect van die kleine maatregelen per saldo teniet wordt gedaan.
    Grote maatregelen blijven uit, deels omdat men zelf nauwe banden mee heeft met de financiële elite, deels omdat er te weinig samenwerking is tussen de politieke partijen, deels omdat men niet goed weet wat effectieve maatregelen zouden zijn, en deels omdat men de oorzaken van de financiële scheefheid onvoldoende door heeft.

    Een partij die niet alleen een revolutionair programma zou durven presenteren, maar dit ook goed zou kunnen onderbouwen, kan volgens mij rekenen op veel stemmen, want bijna alle burgers zijn het bestaande financiële beleid onderhand spuugzat.

    Reageren is alleen mogelijk voor aangemelde gebruikers