Het onvoorwaardelijk basisinkomen voor iedereen

    Netwerk PI
    • Iedereen (publiek zichtbaar)
    Door Netwerk PI 1397 dagen geleden Reacties (1)
    Het onvoorwaardelijk basisinkomen voor iedereen

    Een bijdrage van Joop Böhm, 20-9-2014

    Wie voor het eerst hoort over een maandelijkse overheidsbetaling aan iedere burger, zonder dat daar voorwaarden aan verbonden zijn, zal dat wellicht niet serieus nemen. Toch gaan er steeds meer stemmen op om ons huidige stelsel van sociale uitkeringen te vervangen door een veel eerlijker en simpeler systeem: Het Onvoorwaardelijk Basisinkomen, kortweg OBi.

    Op 14 oktober 2013 schreef een jonge talentvolle wetenschapper, Rutger Bregman, een artikel voor “De Correspondent”, dat hij de titel gaf: Waarom we iedereen gratis geld moeten geven. Het artikel sloeg in als een bom. Het zat goed in elkaar, was helder geschreven en las lekker weg. Het fragment uit dat artikel dat gaat over een aantal daklozen in Londen wil ik u niet onthouden:

    Londen, mei 2009. Een klein experiment met dertien daklozen gaat van start. Het zijn straatveteranen, stuk voor stuk. Sommigen slapen al meer dan veertig jaar op de koude stenen van The Square Mile, het financiële hart van de wereld. Hun verblijf is niet goedkoop. Politie, justitie, zorg: het prijskaartje van de dertien onruststokers wordt op 2,5 miljoen pond geschat. Ieder jaar weer.

    Het kan zo niet langer weet Broadway, een lokale hulporganisatie. Dat voorjaar heeft ze een radicaal besluit genomen. Voortaan krijgen de dertien topzwervers van The City een exclusieve behandeling. Voor hen geldt niet langer het dagmenu van voedselbonnen, gaarkeukens en opvang. Nee, er komt een drastische bail-out, in één klap, en dat op kosten van de belastingbetaler.

    Voortaan krijgen de zwervers gewoon gratis geld.

    Om precies te zijn: 3.000 pond. Handje contantje, zonder er iets voor terug te hoeven doen. De mannen mogen zelf weten waar ze hun centen aan besteden; de begeleiding is geheel vrijblijvend. Er zijn geen verplichtingen, er worden geen vervelende vragen gesteld. De enige vraag die de zwervers moeten beantwoorden, luidt:

    Wat denk je zelf dat goed voor je is?

    Een cursus tuinieren

    ‘Toen het begon had ik geen grote verwachtingen’, herinnerde een hulpverlener zich later.

    Maar de wensen van de zwervers bleken alleszins bescheiden. Een telefoon, een paspoort, een woordenboek, een gehoorapparaat – ieder had zo zijn eigen ideeën over wat het beste voor hem was. Geen van de mannen verspilde zijn geld aan drank, drugs of gokken. Sterker nog, de meesten waren overdreven zuinig op hun centen. Na een jaar was er gemiddeld slechts 800 pond uitgegeven.

    Neem Simon, die al twintig jaar aan de heroïne zat. De 3000 pond zette zijn leven op zijn kop. Simon kickte af en begon een cursus tuinieren. ‘Om de een of andere reden, voor het eerst in mijn leven, klopte alles’, zei hij later. ‘Ik ben begonnen voor mezelf te zorgen, met wassen en scheren. Ik denk dat ik terugga naar huis. Ik heb twee kinderen.’

    Een jaar nadat het experiment was begonnen, hadden elf van de dertien een dak boven het hoofd. Ze accepteerden opvang, volgden cursussen, leerden koken, kickten af, bezochten hun familie en maakten plannen voor de toekomst. ‘Ik was gek op de kou’, herinnerde een van de daklozen zich. ‘Nu heb ik er een hekel aan.’

    Na tientallen jaren van vruchteloos duwen, trekken, pamperen, bekeuren, vervolgen en verzorgen waren er elf notoire zwervers, eindelijk, van de straat gehaald.De Joseph Rowntree Foundation heeft een rapport over het experiment geschreven.

    Er waren niet alleen elf mensen geholpen, er was ook bezuinigd met een factor vijftig.

    Kosten? 50.000 pond per jaar, inclusief het loon van de hulpverleners. Dat wil zeggen: er waren niet alleen elf mensen geholpen, er was ook bezuinigd met een factor vijftig. Zelfs het zakenblad The Economist concludeerde: ‘De efficiëntste manier om geld te besteden aan daklozen is het ze gewoon geven.’

    Als je mensen zomaar geld geeft dan doen ze niks meer, denken we vaak. Maar een berg aan wetenschappelijk onderzoek wijst inmiddels het tegendeel uit: gratis geld helpt. Het is tijd voor een radicale hervorming van de verzorgingsstaat.

    In 1967 verscheen het boek “Where Do We Go from Here: Chaos or Community?”, geschreven door de Amerikaanse strijder voor burgerrechten Martin Luther King. Hij schreef daarin: “Ik ben er nu van overtuigd dat de eenvoudigste aanpak de meest effectieve zal blijken – de oplossing van armoede is om het op directe wijze af te schaffen door een inmiddels veel besproken maatregel; een gegarandeerd inkomen.”

    Meer weten? Kijk dan op de websites van

    BIEN (Basic Income Earth Network) :  www.basicincome.org/,

    UBIE (Unconditional Basic Income Europe): http://ubie.org/ en

    Vereniging Basisinkomen: http://basisinkomen.nl/wp/

    Dit artikel is ook geplaatst op de website van ANBO Amersfoort, zie hier de PDF-versie.

    Reacties

    Volgorde van reacties: Aantal: Automatisch laden:

    Reageren is alleen mogelijk voor aangemelde gebruikers