Het failliet van onze democratie

    Netwerk PI
    • Iedereen (publiek zichtbaar)
    Door Netwerk PI 1384 dagen geleden
    Het failliet van onze democratie

    Luciënne Ooijman, 6 december 2014

    Democratie is een bestuursvorm. Het Nederlandse woord stamt af van de Griekse woorden δῆμος (dèmos), “volk” en κρατέω (krateo), “heersen, regeren” en betekent dus letterlijk “volksheerschappij”. Dit houdt in dat het volk zelf stemt over de wetten, zoals in het oude Athene, of het volk verkiest vertegenwoordigers die de wetten maken, zoals in België en Nederland.

    Zo langzamerhand verdwijnt Nederland in een schimmige politieke staat die zichzelf in stand houdt en bestaat bij de gratie van boevengeld. Nederland verdient bij de gratie van multinationals die Nederland als een belastingparadijs beschouwen. Het geld wat de Nederlandse staat daarmee verdient houdt onze economie draaiende. De inwoners van Nederland die niet meedraaien in het verrijken van de rijken zijn daar de dupe van en werken zich een slag in het rond om aan alle regels (die goed voor ons schijnen te zijn) te kunnen voldoen. Wie werkt, moet zich kunnen verantwoorden voor de kwantiteit en de kwaliteit van zijn of haar werk. Die hele administratie komt bovenop het gewone werk. Het werkende deel van de bevolking wordt daarmee murf gehouden, zij houden zich stil, ze kunnen niet anders. Bang om hun baan te verliezen en in het afgekalfde sociale voorzieningensysteem te geraken. Ons politieke systeem draagt daar aan bij.

    Wie rijk is wil het systeem, zoals het nu gewoon is in Nederland, graag zo houden. Voor hen is het hier immers prachtig. Er zijn voorzieningen waar iedereen voor betaalt. Er zijn grote kapitalen weggestouwd bij de banken en de verzekeraars, zodat dat systeem nog lang en gelukkig kan leven. Als je rijk bent, maal je niet zo om een eigen bijdrage in de kosten: dan moet je wat bezuinigen op luxe. Als je minderverdiener bent is dat een hele last en kan dat betekenen dat je die maand minder te eten hebt of de winterschoenen van de kinderen niet kunt betalen. We hebben er voor gekozen een regering te hebben die voorzieningen voor haar burgers afbreekt, ten gunste van voorzieningen die er alleen maar toe doen als je het geld hebt om er gebruik van te maken. Een mooi voorbeeld is onze zorg. Obama koos Nederland als één van de gidslanden voor zijn Obama-care. Dat wij het systeem ondertussen aan het ondermijnen zijn, heeft hij vast niet gezien. Ondanks de opgelegde grote reserves bij de verzekeraars moeten Nederlanders steeds meer zorg zelf betalen. Daarbij blijft een verzekering verplicht en bepaalt de politiek wat we er voor moeten betalen. Feitelijk bepaalt de politiek zelf de bedrijfsvoering van de verzekeraars. Alsof zij niet zelf vooruit kunnen denken. Voor veel mensen in Nederland komen we op een punt dat zij zich niet meer kunnen laten behandelen als zij ziek zijn, omdat het niet meer op te brengen is.

    Wij hebben geen werkelijke invloed op onze regering. De regering is een controlefreak geworden die steeds meer touwtjes zelf in handen wil hebben. We kiezen onze vertegenwoordigers en daarna kunnen die hun goddelijke gang gaan. Kijk bijvoorbeeld naar de koers van de PVDA. Die zijn van die-hard socialisten die vochten voor de rechten van arbeiders geruisloos naar salonsocialisten opgeschoven. Zij leunen bij alles dicht tegen de VVD aan, het lijkt alsof ze zichzelf en hun hele identiteit er voor over hebben om in godsnaam maar te kunnen blijven regeren. Zij steunen initiatieven die de eigen kiezers hard raken. Dat kan gewoon. Natuurlijk straffen we ze daar bij de volgende verkiezingen voor af, maar dat is gekakel in het kippenhok en haalt niet veel uit. We kunnen al lang referenda héél simpel via ‘mijn overheid’ houden, maar we doen dat niet, want de stem van het volk houdt alles tegen. Klopt. Er zullen maatregelen worden tegengehouden die burgers diep treffen. Burgers die graag mee willen doen, maar ook mee willen delen. Burgers die er voor zorgen dat het werk in Nederland gedaan wordt, die met man en macht werken aan een betere toekomst voor dit land.
    Zo langzamerhand zie je dat mensen de moed verliezen. Er komen steeds meer berichten via de sociale media die aangeven dat de rek er voor veel mensen uit is. We storten in, we zijn boos en wijzen op ‘het systeem’ en het falen daarvan. Het wordt tijd om onze democratie heel anders te gaan benaderen. Terug naar een systeem waarin elke Nederlander er echt toe doet. Met een sterk opvangnet voor mensen die even niet mee kunnen doen. Ja kunnen. Ook als je als werkeloos in een uitzichtsloze situatie ‘het allemaal wel best’ vindt, betekent dat, dat je niet mee kunt. Er is blijkbaar niets meer waar je aan bij wilt dragen, niets wat je prikkelt, niets wat je een warm gevoel geeft. Dat komt niet uit de lucht vallen, dat is niet menselijk. In het huidige systeem wordt dat in stand gehouden. Mensen schuilen voor het leven waarvan anderen bepalen hoe het geleefd moet worden. Laten we nadenken over hoe we iedereen weer de kans geven om met vertrouwen naar hun vertegenwoordigers te kijken. Een systeem waarin recht gedaan wordt aan mensen en waaraan ze kunnen bijdragen, niet alleen met geld, maar ook met denkkracht en energie.

    Voorlopig zie ik het in een versimpeling. Geef iedereen een basisloon via de belastingdienst, hef de toeslagen, de UWV en de sociale dienst op en laat iedereen zelf bepalen of, wat en hoe zij daarbovenop willen verdienen. Laat iedereen zelf bepalen hoe een oudedagvoorziening tot stand moet komen, hoe er aan opvang, zorg en andere basisbehoeften voldaan wordt. Maak twee kanten verantwoordelijk voor het werk wat gedaan wordt. Wie werkt kan verantwoorden welke vorm van kinderopvang daarvoor nodig is en wat daarvoor betaald wordt. Wie een huis heeft kan aangeven hoe het onderhoud geregeld is. Niet meer zwart werken, wel legaal klussen voor elkaar doen, waar een kleine bijdrage aan de maatschappij bij hoort. Zorg voor een systeem van basisvoorzieningen die ons ondersteunen in wat we doen. Kinderopvang, Onderwijs en Zorg bijvoorbeeld. Wat er naast goede basisvoorzieningen nodig is, kan zichzelf regelen en in stand houden. Het moet makkelijker zijn om eigen keuzes te maken in wat je met je geld doet, zonder regels die niet in het voordeel van de gebruiker werken. We moeten ook af van het systeem waarin iedereen roept dat hij ‘die ene voorziening’ niet benut en dat die dus niet hoeft. Mensen zonder of met volwassen kinderen leunen toch ook op jongeren die het geld gaan verdienen voor hun pensioen? Die moeten dan wel eerst veilig en goed opgroeien. Daar heeft iedereen belang bij. Zorg is een basisvoorziening, dat hebben we collectief behoefte aan. Maak daar een sluitend systeem van waarbinnen alle vormen van zorg simpel en goed geregeld zijn en waar iedereen op terug kan vallen. Als overheid kun je dan terug in de kaderstellende rol en de regulerende rol wat meer loslaten.

    Dat kunnen we heus bekostigen, ook als we het de multinationals wat moeilijker maken door ons vestigingsklimaat iets minder gunstig te laten zijn. Wie hier een bedrijf vestigt mag dan, behalve de lusten, ook wat bijdragen aan de maatschappij waarin men zich vestigt. Door te snijden in de overhead van instanties en overheid kunnen we de supportinghead sterker maken. Dan kan de democratie sterker en rechtvaardiger werken, omdat we alles iedereen er bij kunnen betrekken. Dan is burgerparticipatie een noodzaak, een verantwoordelijkheid en geen opgelegde truc om mensen geld afhandig te maken. Terug naar een werkende democratie, met echte inbreng en verantwoordelijkheden. Misschien is het geen gek idee om eens goed te kijken naar het democratisch stelsel van de Oude Grieken en met onze moderne middelen daar een moderne en directe variant op te bedenken.

     

    Eerder gepubliceerd op http://luusjen.wordpress.com/2014/12/07/het-failliet-van-onze-democratie/ naar aanleiding van een discussie op LinkedIn (ViPeB)

     

    Reageren is alleen mogelijk voor aangemelde gebruikers