Statisme: een gevaarlijk geloof?

    Reyer Brons
    • Iedereen (publiek zichtbaar)
    Door Reyer Brons 1239 dagen geleden Reacties (11)
    Een punt dat regelmatig aangeroerd wordt in discussies binnen het NPI is de staat als onderdrukker. Recent gebeurde dat via links naar drie filmpjes:
    Een belangrijke spreekbuis van het verzet tegen het statisme is De Vrijspreker (http://www.vrijspreker.nl/wp/
     
    Ik vind in deze films vrij overtuigend over komen dat het aanwijzen (hoe dan ook) van machthebbers tot ongewenste machtsuitoefening leidt. Helaas zien we inderdaad dat ook geen enkele overheid daaraan ontkomt. (Verheyen hoeft alleen maar een deel van zijn declaraties terug te betalen, een bijstandstrekker betaalt 100 % boete per administratieve vergissing)
     
    Maar ik vind het te gemakkelijk om dan net te doen alsof de overheid de enige machtsfactor is, en dat we alleen maar die overheid maar af hoeven te schaffen om in het paradijs te komen.
    De 1 % rijksten die de halve wereld bezitten, hebben dat deels door roof verkregen. Soms met wapens, soms door de economie naar hun hand te zetten. Die zullen dat nooit vrijwillig afstaan. Noch wat ze nu bezitten, noch hun verworven voorrecht om hun handelwijze te continueren.
    Als je een ouderwetse of een moderne straatrover tegenkomt, is het te laat om samen met kennissen een verdediging te organiseren.
     
    Mijn vraag aan de echte libertariers is hoe je zonder een overheid te vormen, machtsmisbruik door mensen die (fysiek en/of economisch) geweld niet schuwen. kunt voorkomen of inperken.
     

    Reacties

    Volgorde van reacties: Aantal: Automatisch laden:
      • Harrie Custers
        Harrie Custers 1234 dagen geleden

        @Lucienne Ooijman je spreekt over idealisme. En terecht.

        Tegelijkertijd zie ik het ook als idealisme om op welk manier dan ook de regie over de ene (groep van) mens(en) in handen te leggen van een andere. En er op te vertrouwen dat "de goede inborst van de betrokkene" het verschil gaat maken want weerstand kan bieden aan de systeemdruk waaronder de perverse geld-prikkels.

        Het kan alleen werken indien er een dwingend correctiemechanisme bestaat op individueel niveau. Eentje dat niet bij wet of welk ander bedenksel van mensen dan ook kan worden uitgehold. Dus nee is dan ook nee. En niet zij vroeg erom want .... Of zij/hij weet niet beter dus .....

        Elke systeem, elke hierarchie die niet gebaseerd is op vrije keuze van ieder individu, holt dat principe uit. Zeker wanneer de zeggenschap over bijvoorbeeld het creëren en verdelen van geld en het maken van wetten en regels dus top down worden bepaald en niet bottom up - door elk individu afzonderlijk - kunnen worden weerlegd/aan de kant gezet.

        Voel het verschil tussen werken onder een baas die door de opperbazen is benoemd en wordt betaald en beoordeeld met werken onder een baas die door jou/jouw team wordt gekozen, beoordeeld en betaald.

        Juist in de zorg voor mensen is in mijn ogen bottom up corrigeren noodzakelijk. Anders wordt al gauw onmenselijker. De zeggenschap bij de zorgverlener in wisselwerking met de zorgontvanger. Wanneer bovendien die zorgontvanger betaalt en bepaalt is dit een zeer krachtig systeem. En dus NIET gereguleerd door een hierarchie via herverdeling.

        Ik gun dat die zorgverleners (en zorgontvangers) van harte. Ik gun hen van harte te kunnen zeggen: wat weet jij daar nou van manager/stafmedewerker/beleidsmaker? Terug in je hok. En dat hier dan ook naar geluisterd wordt.

        Juist bij zorg

        • Harrie Custers
          Harrie Custers 1234 dagen geleden

          @tom doormaal je schrijft:

          "Ik wil het graag hebben over autonomie voor burgers, die weer moeten leren hun ding te doen, zichzelf te helpen." en "De vraag is of we kunnen werken en resultaat kunnen boeken op het vlak van een grotere beschikkingsmacht van burgers op terreinen die zij van belang vinden. Voor die vraag investeer ik in het NPI."

          Hier kan ik mij dus helemaal in vinden. Naar mijn idee is kennis en gaan staan voor wat je de moeite waard acht essentieel. Mist dat, dan "laten mensen zich regeren". Met als gevolg dat iedereen zich (onder dwang) moet laten behandelen alds een kind.

          Dus wat kunnen we doen aan het vergroten van die kennis, aan het vergroten van die eigen waarde en het vergroten van dat zelfbesef?

          Over de vereiste empathie maak ik mij nog de minste zorgen.

          ;-)

          • Lucienne Ooijman
            Lucienne Ooijman 1236 dagen geleden

            Beste allemaal, ik heb jullie discussie met belangstelling gelezen. Ik zie veel idealisme. Het probleem met ideologiën is dat het vertrekpunt een ideaal is. Een iedeaal komt van het Griekse idea: idee, vorm, gestalte. Het is belangrijk om te bedenken dat de meeste idealen die in het verleden zijn opgebloeid (communisme, socialisme, anarchisme e.d.) bij gebleken succes opnieuw tot corruptie hebben geleid. All men are equal, but some are more equal than others. Er zal dus ergens een (zelf)contrôlemechanisme moeten zijn wat het misbruiken van macht stopt.

            Wanneer we uitgaan van totale zelfregulatie, bottum-up, dan stuit je vanzelf op tegenstrijdige belangen van groepen. Het risico daarvan is dat er niets gebeurt, omdat (groepen) mensen het niet met elkaar eens worden. Volgens mij is het ideaal als je aan professionals binnen een expertise overlaat om hun werk zo goed mogelijk te doen en te organiseren. Een vorm van overheid die opnieuw faciliterend is en kaders stelt op metaniveau blijft daarbij onmisbaar. Waar we van af moeten is die ondoordringbare massa aan regels en regulaties die alles stroperig en ondoorzichtig maakt. Laat er uit elke beroepsgroep een belangenorganisatie zijn (niet gebasseerd op macht, maar op kennis van zaken en energie uit het hart) die voorstellen doet voor kaderstellende beroepscodes. Ja, en niet werken met een woud aan regels, maar eerder denken in codes: wat is van belang voor onze klanten, hoe bedienen wij die het best. Wat is de kernkwaliteit van ons werk, waar was het ook alweer allemaal om te doen? Hoe geven wij dat het best vorm?

            Mijn ideaal zou zijn dat een overheid kijkt naar wat er dan nodig is om mensen hun werk goed te laten doen. Is er transport nodig en geeft een beroepsgroep aan dat zij een bepaald type vervoer nodig hebben? Dan gaat de overheid met de vertegenwoordigers uit die beroepsgroep kijken hoe dat gefinancierd kan worden en wie dat het beste kan uitvoeren. Daarbij is de overheid meer verbindend bezig dan regulerend. Willen we gezinhuizen waar een heel gezin onder begeleiding elkaar weer kan vinden en leert om opnieuw samen de draad weer op te pakken? Dan gaat de overheid patijen bij elkaar brengen die daar samen een oplossing voor bedenken. En opnieuw: samen kijken naaar de financiering. De overheid meer als partner dan als mecenas. De overheid verbindt en denkt mee, maar bepaalt veel minder.

            • Reyer Brons
              Reyer Brons 1236 dagen geleden
              Dag Harrie,
               
              Er zit iets in je redenering dat ik niet kan volgen.
              Ik zie dat een overheid gemakkelijk zijn machtsmonopoly misbruikt.
              Ik zie ook dat staten door hun omvang meer kwaad kunnen aanrichten (zowel bij de buren als in eigen land) dan kleinere gezelschappen. Ik zie zelfs dat zeer lastig tegen te houden is!
               
              Maar ik begrijp niet dat jij weinig oog hebt voor het onheil dat enkelingen kunnen aanrichten als die zichzelf met geweld (fysiek of economisch) wensen te verrijken. Zij kunnen altijd betere wapens vinden dan de zichzelf verdedigende buurt en een economisch kartel wint het altijd van een kleine gemeenschap.
              Jij lijkt te zeggen dat dat altijd minder erg is dan wat een overheid doet.
               
              Ik ben daar niet van overtuigd.
              En dat is iets anders (hoop ik) dan dat ik perse geconditioneerd moet zijn om heilig in de staat te geloven! 
               
              Kleinschaligheid, zelfredzaamheid en naastenheid zijn prachtige concepten en we komen er vast een heel eind mee. 
              Maar zo nu en dan willen we behalve een appel ook een kokosnoot eten en om de ijskap wat minder hard te laten smelten, moeten we ook iets afspreken met onze Amerikaanse - en Chinese naasten.
              Dat lukt niet als ik nu iemand een mandaat geef en dat over een dag weer intrek!
               
              • Harrie Custers
                Harrie Custers 1238 dagen geleden

                @hendrick Fabius uit jouw eerste alinea blijkt de aanname dat mensen zich alleen onder een heerser kunnen/zullen gedragen. Zelfsturing, zelfregulatie, zelfbeschikking acht jij zo lijkt het te risicovol. Mijn mensbeeld is niet alleen positiever, ik verwacht dat het merendeel van de mensen zich vanuit hun sociale inborst en anders toch juist ook uit eigen belang zullen "gedragen". De uitzonderingen krijgen feed back en worden bij continuering van aso-gedrag geïsoleerd of uitgesloten. Uit eigen belang zullen mensen zich verenigen en "wapenen" wanneer de "aso" zich agressief gedraagt. Er zullen meerdere "verenigingen" of "samenwerkingsverbanden" zijn, waardoor mensen naar voorkeur en kwaliteit kunnen kiezen. Het voordeel is dat een dergelijk verband geen geweldsmonopolie hoeft te worden gegund. Zij zullen dus echt klantgericht moeten werken en dus kwaliteit tegen een goede prijs moeten leveren. Dat is het tegenovergestelde van nu. Als de politie nu ondermaats presteert dan is de oplossing er moet nog meer geld bij voor meer blauw op straat. Nogmaals over dit soort mogelijke oplossingen zijn al boeken volgeschreven en evenvele youtube filmpjes gemaakt. Een nieuwe samenleving richt zich ook niet in van de ene dag op de andere. Dat gaat stapsgewijs. Het gaat om de angst en de aannames voorbij te komen. Dat is niet eenvoudig voorstelbaar, omdat wij in het huidig systeem zijn grootgebracht. Het gaat ook om ontdekken dat het nemen van eigen verantwoordelijkheid samen met anderen loont. Jouw bijdrage maakt een verschil.

                "Reyer's vraag “hoe voorkom je misbruik van macht” blijft voor mij de kern."

                Dit is een kernvraag wanneer je uitgaat van de noodzaak van een heerser (overheid, macht) om de mensen in toom/braaf te houden. De beste voorwaarde is dan de "heerser" geen enkel monopolie te gunnen. M.a.w. "zij" mogen je wel vertegenwoordigen in onderhandelingen etc. maar uitsluitend binnen jouw mandaat. Het resultaat zijn overeenkomsten. Die overeenkomsten kunnen aflopen (gelden alleen voor de ondertekenaars) en kunnen ook door de mensen zelf, de ondertekenaars worden opengebroken.

                Als je (onverhoopt) kiest voor een monopolie (b.v. geweld), dan moet je een correctiemogelijkheid voor gewone mensen inbouwen. Daar mag de macht dan geen zeggenschap in hebben. Anders is het slechts bedelen (demonstraties, petities, referenda). Jury-rechtspraak (Volkstribunaal) is een voorbeeld. Een ander is het fundamentele recht om je leven, vrijheid en eigendom te verdedigen, ongeacht de wetgeving van die machthebber. Dit recht mag nooit bij wet worden uitgehold. Zodra je dit doet ben je in feitelijk slaaf. Het is slechts een kwestie van tijd dat mensen dat dan ook als zodanig gaan ervaren. Je moet dus op elk moment kunnen zeggen: ik stem niet in met deze wet. En je hebt het recht je te verdedigen tegen eeinieder die jou hierop aanvalt. Punt.

                Lukt dat "corrigeren" vanuit die soevereiniteit niet, dan maak je je ondergeschikt aan het orgaan dat je bedacht had om jou (de mensen) te "dienen". Daarmee heb je dus ook ongevraagd het leven, de vrijheid en het eigendom van jouw (klein)kinderen in handen gelegd van anderen. Vergelijk het met jeugdzorg. Deze kunnen inmiddels zonder tussenkomst van de rechter jouw kind uit huis en in een pleeggezin plaatsen. Feitelijk heb je geen enkele zeggenschap en moet je maar hopen dat het "goede" pleegouders zijn en dat ooit wellicht jouw kind weer terug mag komen. Dat kan je dus ook gebeuren als je je "goed" hebt gedragen richting jouw kinderen. Het zijn gewoon anderen die daar over oordelen. Wiens kinderen zijn het dan (feitelijk)? Hetzelfde geldt dus ook voor leven, vrijheid en eigendom. Dat alles is niet meer van jou. Wat jij doet maakt geen verschil meer, tenzij de "heerser" het goedkeurt, en/of jou een gunst wil bewijzen.

                • Netwerk PI
                  Netwerk PI 1238 dagen geleden

                  Reactie van Henrick Fabius:

                  Als je het geweldsmonopolie van de staat (leger, politie, e.a.) afschaft en ieder de vrijheid en het recht geeft om zich zelf te verdedigen, hoe voorkom je dan dat je terugvalt naar een samenleveing die je kunt beschrijven als naast elkaar levende roedels wolven,  terwijl wij anno 2015 bezig zijn te groeien van een waarden gedreven samenleving een open samenleving.
                   
                  Reyer's vraag “hoe voorkom je misbruik van macht” blijft voor mij de kern
                  Velen voor ons hebben zich gebogen over het gegeven van macht en om gaan met macht: “power corrupts and absolute power corrupts absolutely”
                   
                  Hoe ga je hiermee om anno 2015? Voor Nieuw Nederland Nu geldt:
                  - bottum up democratie, permanente verkiezingen en polls via de HUB (nog op te richten) en dat in de zin van transparantie en verantwoording publiek en privaat
                  - eenheid van gedachten door te realiseren dat de aarde alles gratis oplevert voor ons als samenleving en als economie
                  - eenvoud van fiscaliteit http://www.nieuw-nederland.nu/belastingstelsel/ en vandaaruit redenerend een basisinkomen (en dat in de zin van eenvoud van sociale welvaart)
                  - eenvoud in denken over alle andere zaken die ons raken zoals democratie (legitimering van machtsuitoefening), beleid en uitvoering (effectiviteit), ons bestaan (zinvolheid), e.d.
                  • Netwerk PI
                    Netwerk PI 1238 dagen geleden

                    Reactie van Tom van Doormaal:

                    Dit is nu de kern van mijn vak. Ik houd me sinds mijn vroegste herinneringen bezig met politieke theorie. “papa, wat zijn anarchisten?”
                    “Dat zijn mensen, die vinden dat wij ten enenmale de beschaving missen om de baas te kunnen spelen over een ander.”
                    Mijn vader was architect, maar de formule is niet zo gek.
                    Toen ik in Amsterdam studeerde had ik Lucas van der Land als docent Politieke filosofie. Die zei: “Anarchisten zijn wild geworden liberalen.” Daar zit veel in: er is geen lijn die van socialisten, communisten naar anarchisten gaat, al werd dat wel gedacht.
                    Bij de historicus en oud communist Ger Harmsen kreeg ik inzicht in de traditie: het ruraal anarchisme versus het stedelijk anarchisme, de Nederlandse NAS, als unieke organisatie van anarchistische arbeiders. Ondertussen was in de stad een anarchistische golf gaande, gedreven door Roel van Duyn, die het denken van Peter Kropotkin in ons land herintroduceerde. Ik heb van Provo zeer genoten.
                    Maar Harmsen drukte me met de neus op de Spaanse burgeroorlog, waar het anarchisme werd beproefd. Zie “Homage to Catalunia”. De anarchisten verloren van Franco, maar lieten ook niet het idee achter dat een andere manier van samenleven mogelijk was.
                    Bepalend is misschien toch wel het denken van lieden als Machiavelli, Thomas Hobbes, de Amerikaanse revolutionairen van de Federalist: de overheid is bemoeizuchtig, dat moet worden beperkt, maar ook een bron van bescherming tegen roof en tyrannie.

                     

                    Ik heb Harrie met enige regelmaat anarchist genoemd en hij vindt dat niet erg. Het is ook niet negatief bedoeld. Maar ik beschouw de gedachte aan het afschaffen van de overheid toch meer als een onderwerp voor een lange drankzuchtige nacht voor studenten onder de twintig.
                    De vraag is: wat kunnen wij doen om de overheid te laten doen wat hij moet doen?
                    Ik geef een simpel voorbeeld: de decentralisaties van het sociaal domein zijn een serieuze poging om mensen weer meester te laten worden over hun eigen leefwereld. Waarom hebben alleen Harrie en ik daar een paar woorden aan vuil gemaakt? Waarom vindt niemand de achtergrond van dit denken interessant?
                    Je roept nu een discussie wakker over 2000 jaar politieke filosofie. Misschien reuze boeiend voor de amateur, maar ik heb mij de laatste vijftig jaar in dit debat verdiept en het lijkt me geen goed onderwerp. Ik wil het graag hebben over autonomie voor burgers, die weer moeten leren hun ding te doen, zichzelf te helpen.
                    Ik ben een stuk aan het schrijven over het uitvinden van het vak samenlevingsopbouw, dat in de jaren zestig werd gesubsidieerd en daarna is afgeschaft. Nu missen we dat ineens.
                    De vraag is niet of we zonder overheid kunnen. De vraag is of we kunnen werken en resultaat kunnen boeken op het vlak van een grotere beschikkingsmacht van burgers op terreinen die zij van belang vinden. Voor die vraag investeer ik in het NPI.

                    • Harrie Custers
                      Harrie Custers 1239 dagen geleden

                      Hoi @reyer ik herken die reactie: oei ongelukken en kleine conflicten.

                      Feit is dat overheden met een geweldsmonopolie voor grote conflicten en voor grote ongelukken en mega aantal slachtoffers hebben weten te zorgen.

                      Feit is ook dat staten met een full time leger en full time politie incl. geweldsmonopolie nog niet zo'n oude uitvinding zijn. Hoe hebben mensen voordien voor hun veiligheid en bescherming van leven, vrijheid en eigendom gezorgd? Het gros van de mensen heeft er geen belang bij en heeft er geen behoefte aan om dagelijks "oorlogje te voeren". Diegene die dat wel hebben worden eerder in toom gehouden door een bevolking die wel weerbaar is, dan een bevolking die alles heeft gedelegeerd aan de overheid.

                      Feit is nl. ook dat die beschermers niet alleen weinig effectief zijn in het voorkomen van ongelukken, maar ook zeer ineffectief zijn met het opsporen er van. En dat heb ik het nog niet over de evt. compensatie en het schadeherstel van het slachtoffer. Veelal komt dat  nl. voor individuele rekening.

                      Feit is ook dat b.v. Hitler de bevolking - te beginnen met de Joden - geleidelijk aan minder weerbaar heeft gemaakt. Uiteindelijk zelfs met de verplichtig hun wapens in te leveren. Dat maakt het voor de heerser makkelijker en minder risicovol om controle te houden en om te kunnen oogsten (geld, arbeid, leven).

                      Mijn (veronder)stelling is dat wij zijn geconditioneerd. Je mag het recht niet in eigen handen nemen en daarom is het ook verstandig onbewapend en niet weerbaar te zijn. In de veronderstelling dat dit tot minder slachtoffers zal leiden. Een goed mens is niet weerbaar, maar gehoorzaam aan het gezag. Dienaar is heerser en heerser is dienaar geworden.

                      Ik ben nu enkele keren in Den Haag geweest om deel te nemen aan een demonstratie. De politie staat opgesteld om wat te beschermen? Het recht op demonstratie? Daar lijkt het toch echt niet op. Ze staan opgesteld met de opdracht gezag en orde te bewaken. En dat geeft hen klaarblijkelijk het recht om geweld te gebruiken tegen mensen die geen geweld gebruiken. Met welk recht? Geen enkel mens heeft het recht een ander mens geweld aan te doen (tenzij uit zelverdediging). Met welk recht mag een mens gehesen in een uniform dat dan wel? Mensen kunnen een recht dat zij zelf niet hebben niet delegeren aan een ander mens. Dus ook niet als ze een ander mens kiezen hen te vertegenwoordigen. De verkozene heeft niet het recht agressie/geweld te gebruiken of dat in zijn opdracht te laten doen.

                      Dus is voor mij het geweldsmonopolie moreel onjuist. Vanzelfsprekend kan een machthebber - met het monopolie op wetgeving - alles legaliseren. Ook onjuiste zaken zoals moord en diefstal. Hij kan dit dan een andere naam geven en het via communicatie (propaganda, onderwijs) geloofwaardig maken.

                      Overigens, een mooi voorbeeld.

                      Ter legitimatie van belastingheffing worden 1) het profijtbeginsel; 2) het draagvlakbeginsel; 3) het eigen verdienste beginsel gebruikt. Alle drie zijn invalshoeken op basis waarvan een mens zijn bijdrage aan iets kan bepalen. (hij kan het ook intuitief doen natuurlijk) Zodra evenwel de machthebber op basis daarvan op grond van wetgeving een bijdrage verplicht oplegt, is diefstal gelegaliseeerd. Sterker nog. Er is dan geen sprake meer van eigendom, omdat de zeggenschap over het (vermeende) eigendom is verloren gegaan. Als ik bijvoorbeeld niet kan bepalen aan wie ik mijn eigendom nalaat, zonder dat een ander een beslag kan leggen op een deel (0 - 100%) daarvan, dan is feitelijk geen sprake meer van eigendom.

                      Kortom. Er worden via het wapen dat wetgeving heet meer misdaden gepleegd dan ooit bij afwezigheid van het wets- en geweldsmonopolie het geval is en kan zijn geweest. Alleen noemen we het anders (oorlog, vredesmissies, belastingen, confiscaties, boetes, gezamenlijk handhavingsacties, neerslaan van oproer, licencies, vergunningen, diploma's ...... ja, zelfs ook patenten).

                      • Reyer Brons
                        Reyer Brons 1239 dagen geleden

                        Hoi Harrie,

                        Weer schets je fraai het gemak waarmee een overheid meer gaat doen dan aanvankelijk is bedoeld. Je geeft als oplossingsopties een kleine overheid. of in het geheel geen overheid.

                        Bij die kleine overheid kan ik me iets voorstellen. Je geeft als suggestie om daarbij te helpen dat  in ieder geval bestuurders, ambtenaren etc. niet fulltime en voor hun leven worden betaald. Ze hebben dan te veel tijd om na te denken over hoe en wat zij "voor ons zouden kunnen doen".

                        Mensen hebben gezien hun dagelijkse beslommeringen geen tijd om daar voldoende de vinger aan de pols te houden. Dus moet iedereen in datzelfde schuitje. Hooguit tijdelijk en als eer mag je dan "ieders belang" dienen.
                        Dat verkleint ook de kans dat degenen die de overheid vormen hun eigen naastenheid gaan scheppen, met de beschermings- en bevoorrechtingsmechanismen die daarbij horen.
                        Een uitdaging is natuurlijk wel die kleine overheid zo te maken dat deze geen verkapte uitvoerder is van machten op de achtergrond.

                        De meer radicale oplossing geen overheid zie ik niet alleen als een pardijs, maar ook als een schrikbeeld. De impliciete noodzaak dat we onszelf individueel moeten bewapenen stuit me zeer tegen de borst. Ik voorzie veel ongelukken met die wapens en vool uit de hand lopende kleine conflicten.
                        Dat zich een naastenheid gaat ontwikkelen geloof ik wel, alleen zouden het wel eens eens vele naastenheden kunnen zijn. Zie als weinig postieve voorbeelden hoe rivaliserende groepen zich manifesteren in landen met een falende overheid zoals Lybië en Irak.
                        Het gevaar dat een populist in een naastenheid de macht grijpt lijkt me ook niet denkbeeldig. Of dat degenen met de grootste economische macht ongeremd aan de touwtjes blijven trekken!

                        Punt is natuurlijk wel dat we zien dat de legitimiteit van de overheden zwaar onder druk staat. Dat zou inderdaad tot afkalving kunnen leiden en dan ontstaat vanzelf een situatie waarin we zaken anders dan nu moeten regelen!

                         

                        • Harrie Custers
                          Harrie Custers 1239 dagen geleden

                          Na het plaatsen van mijnreactie uitte ik op deze intentie.

                          The Vision Alignment Project

                          A Vision for Sovereignty 

                          We just received another Vision from our inspiring friend, Nancy Ann Di Giorgio. Thank you, Nancy - and, as you suggest, we give thanks in advance for the manifestation of this Vision. Here it is:

                          I see a world where each human takes back their own sovereignty to truly live in the land of the free because we are brave enough to come home to heart and take back our own power. Thus we are all walking the land anywhere across the world in safety and security because each being has chosen to be free and thus the land is FREE. This is our gift to our children who will then continue to see a future of Peace on Earth and thus continue to create the respect that is Justice for all.

                          Just as the East Germans did to dismantle their wall - and we are seeing now all over the Middle East as they do the same - the Western countries must do the same. Happiness is an inside job - so is courage. Cour: french for heart.

                          It's about finding heart. The heart energy is 5000 times stronger than mind energy. (Heart Math) I see a world where we have all found our heart and the power of it so there are no internal or external land mines anymore. We capitalize on everyone feeling the majesty of this so as to create heaven on earth.

                          Whoa! This came out as a stream of consciousness...and therefore I send it out to the world and give thanks in advance for its manifestation.

                          With much love and great respect.,
                          Nancy, an Evergreen

                        Meer ...

                        Reageren is alleen mogelijk voor aangemelde gebruikers