Globalisering en armoedebestrijding

Globalisering en armoedebestrijding

Peter van Hoesel, 4 mei 2017

Laat ik maar meteen een knuppel erin gooien: globalisering is wereldwijd gezien de beste manier om armoede te bestrijden. Nationalisme en protectionisme staan juist op gespannen voet met armoedebestrijding.
Trouwens, de gedachte dat je in westerse landen via protectionisme banen kunt/moet redden is hopeloos kortzichtig. Het doet denken aan de strijd voor het behoud van stokers op een elektrische trein.

Armoede in Afrika wordt het snelste bestreden door Afrikaanse landen een betere toegang te geven tot de Europese markt. Daarmee versterk je hun economieën naar mijn mening minstens tien keer zo krachtig als met ontwikkelingshulp, daarenboven is het effect ervan  structureler dan van de meeste ontwikkelingsprojecten. Het is bovendien het allerbeste middel om de economische vluchtelingenstroom af te remmen, veel beter bijvoorbeeld dan strenge grensbewaking. En uiteindelijk zullen beter functionerende economieën ook enigszins bijdragen aan het verminderen van oorlogsgeweld in deze landen.
In Azië zijn er meerdere landen die mede dankzij de globalisering hebben kunnen zorgen voor een beduidende daling van de armoede. Tegelijkertijd hebben consumenten in westerse landen kunnen profiteren van de lagere prijzen van hun producten en diensten.
Midden-Europese landen hebben enorm geprofiteerd van hun toegang tot de Europese markt. Hun inwoners hebben bovendien toegang tot de West-Europese arbeidsmarkt, waar ze hun werk tegen een lager tarief uitvoeren dan West-Europeanen. Ook dat levert voordelen op voor consumenten in West-Europa.

Maar, zo is de redenering van nationalisten in westerse landen, het gaat ten koste van banen van onze burgers. Die moeten we dus beschermen. Wij komen op voor al onze in de steek gelaten burgers die het nakijken hebben. De gevestigde politiek doet niets voor ze, wij zullen dat uiteraard wèl gaan doen als we aan de macht komen.
Echter, deze nationalistische politieke beloften zullen nog minder kunnen worden nagekomen dan de beloften van de gevestigde partijen.
Zelfs als mevrouw Le Pen erin zou slagen om (wat zij noemt) slimme protectionistische maatregelen te nemen, keert dat zich al gauw tegen de Franse economie doordat Franse producten dan duurder zullen worden. Dat remt de export (als die nog mogelijk zou zijn wanneer Frankrijk uit de EU stapt) sterk af, maar wegens de hoge prijzen kunnen ze ook niet zo makkelijk worden afgezet in eigen land. Daarbij moet worden bedacht dat minder import uit lagelonenlanden leidt tot nogal wat koopkrachtverlies.
Een lagere afzet op de binnenlandse markt leidt vervolgens per saldo toch weer tot minder banen. Nationalisten ontkennen dergelijke economische redeneringen natuurlijk. Ik vrees dat ze dat ook nog blijven doen als hun beleid desastreus blijkt uit te pakken.

Veel belangrijker is trouwens, dat automatisering en robotisering ondertussen veel meer banen overbodig maken dan globalisering. Daar komt wel heel wat hoogwaardige werkgelegenheid voor terug, maar die is grotendeels niet weggelegd voor mensen die hun baan hebben verloren door automatisering/robotisering.
Ik vind het tamelijk onbegrijpelijk dat veel politici (ook niet-nationalisten) zo vasthouden aan ouderwetse banen. Zij kunnen beter pleiten voor een versnelling van automatisering en robotisering. Daarmee wordt allerlei meestal niet al te interessant werk overbodig gemaakt, terwijl de betreffende producten en diensten juist voor lagere prijzen kunnen worden geleverd.

Wat de welvaartsverdeling betreft moet er dan nog wel een andere oplossing komen dan het bestaande systeem dat uitgaat van vast werk voor iedereen. Die oplossing is niet moeilijk te vinden, namelijk: invoering van een (ruimhartig) onvoorwaardelijk basisinkomen. Daarvoor wordt onder meer naar aanleiding van de snel toenemende automatisering/robotisering steeds meer gepleit, zie bijvoorbeeld het boek ‘Win for Life’ van het Belgische parlementslid Nele Lijnen.
Zie ook het artikel in de Volkskrant van Sytze Faber: Kansarmen zijn de stiefkinderen van de moderne democratie.
Het verdienmodel in een moderne economie gaat met de invoering van een basisinkomen volledig op de schop, maar dat kan alleen maar als een zegen voor de kwaliteit van het leven worden beschouwd. Zoiets moet natuurlijk wel zorgvuldig worden ingevoerd, anders ontstaat er allerlei tussentijdse maatschappelijke schade die weer zou kunnen leiden tot afschaffing van zo’n veelbelovend systeem.

Last but not least kan hiermee alle armoede worden uitgebannen, mits tegelijkertijd allerlei (kunstmatige) aanjagers van inkomensongelijkheid stevig en structureel worden aangepakt, anders wordt het basisinkomen al gauw weer overspoeld door allerlei uitwassen vanuit de verkeerde kant van het kapitalisme.

Reacties

Volgorde van reacties: Aantal: Automatisch laden:
    • Ary van de Water
      Ary van de Water 423 dagen geleden

      Globalisatie is alleen een voordeel voor internationale handelaren en de mondiale transport industrie.

      Dankzij de lokale lage levensstandaard, dus uurloon, is het noodzakelijk om voor de productie van de goederen een iets hoger uurloon te betalen, maar nog altijd spotgoedkoop vergeleken met de lokale kosten. Het meer betalen van een schijntje en het aanbieden van werk is de schaamlap voor het uitbuiten van hun armoede.

      De lage FOB prijs wordt vervolgens iets verhoogd voor het vervuilende transport.

      Aangekomen in de winkel zijn, door onderbieden van ver lokaal geproduceerde prijs, bina alle partijen gelukkig:

      De handelaar heeft een hogere winst gemaakt.

      De klant heeft meer geld over voor andere zaken en betaalt iets meer voor andermans ww uitkering.

      De regering pronkt met een lage prijsindex

      De werkeloze productiemedewerker kan een prachtig huis opeten.

      Ary van de Water

       

       

       

       

      • Harrie Custers
        Harrie Custers 501 dagen geleden

        Wat is of behelst volgens de auteur globalisering? Het tegenovergestelde van nationalisme en protectionisme? Dus geen importheffingen. Niet voor goederen, niet voor kapitaal, niet voor arbeid.

        Hoe organiseer je dat onvoorwaardelijke basisinkomen? Globaal?

        Naar mijn overtuiging dient ook gekeken te worden naar wat maakt dat de arbeid "hier" vele malen duurder is dan elders. Wanneer je daar de oorzaak van wegneemt, voorkomt dat ook het globaal transporteren van goederen en diensten die ook lokaal en regionaal te verschaffen zijn. En ja, dat maakt het ook minder interessant, want onnodig, om arbeid(ers) over de hele wereld te laten migreren. Laat staan consumenten.

      Reageren is alleen mogelijk voor aangemelde gebruikers