Weinig innovatie bij nieuwe en oude partijen

Weinig innovatie bij nieuwe en oude partijen

Onderstaande tekst is (met zijn toesteming) door Tom van Doormaal geplaats in de groep Verbindend Leidinggeven op LinkedIn, in reactie op een aankondiging van een blog van het NPI

In de nieuwe partijen ben ik niet zo geinteresseerd. Als wij er niet in slagen de behoudende mechanismen in bestaande partijen te doorgronden en onder de knie te krijgen, zal ons dat met nieuwe partijen vast ook niet lukken. 
Een opdracht is dat wel. Ik heb voor Sargasso de nobele taak op mij genomen om alle programma's te lezen en van commentaar te voorzien. Daar wordt een mens niet vrolijk van. De gelijkenis tussen de programma's is groot. De problemen worden vaak identiek geduid, b.v. de kosten van de zorg stijgen te hard, dus moeten beheerst worden. 
Maar waarom stijgen ze en hoe zou je ze beheersen? Ik zie veel politieke partijen wel "stippen op de horizon" zetten, maar elk idee over hoe je daar komt ontbreekt. 
Hoe zou je kunnen innoveren als links en rechts elkaar een beetje na reutelt? 
Ik noem maar eens wat politieke retoriek: we waren bezig orde op zaken te stellen, maar zijn in een recessie beland. Het eerste deel is flink, activistisch, het tweede is een natuurverschijnsel dat ons trof. Dat verhindert de gedachte dat dit orde op zaken stellen en de recessie wel eens met elkaar te maken kunnen hebben. 
Ik heb ook een idee: er is geen enkele serieuze hervorming ingezet, die tot besparing en andere werkwijzen heeft geleid. 
En zo voort: de overheid moet sterk en klein zijn; maar hoe doen we dat dan? Door simpelweg een handjevol bewindslieden te schrappen? Door bestuurlijke drukte weg te decreteren? Het zou wat zijn, maar niet als er vervolgens met de zelfde ademtocht weer allerlei nieuwe wensen worden geformuleerd. 
De organisatie van de overheid wordt sinds jaar en dag tot object van reorganisaties gemaakt, "omdat de samenleving andere eisen stelt"; maar welke zijn dat dan, mag ik eens een analyse lezen van hoe de overheid zich tot die samenleving verhoudt? Op die grens tussen bureaucratie en samenleving heb ik mijn professionele bestaan geleefd, maar ik lees er vrijwel niets over in de litteratuur. De verbindingen tussen de bureaucratie en de samenleving, het is terra incognita. 
Ik ben wel voor een kleinere overheid, maar laten we dan ook bijzondere organisatievormen in het leven roepen, die als aanjager voor nieuwe ontwikkelingen kunnen werken. Waarom is er eigenlijk zo weinig ruimte voor initiatief en innovatie? Ik heb nog nooit begrepen wat die belemmeringen zijn en hoe je ze opheft.

Reacties

Volgorde van reacties: Aantal: Automatisch laden:

Reageren is alleen mogelijk voor aangemelde gebruikers