Is het goed zoveel mogelijk mensen aan het werk te hebben?

Is het goed zoveel mogelijk mensen aan het werk te hebben?

Reactie Peter van Hoesel op de discussie op de LI groep CoT -29-8-2012

De discussie op LinkedIn is ontstaan naar aanleiding van de eerste zin in mijn aanzet voor de discussie over arbeidsmarktbeleid:

Alle politieke partijen vinden dat het goed is om zoveel mogelijk mensen aan het werk te hebben.

Lees de diverse partijprogramma's. De politiek is blijkbaar eensgezind over de wens dat zoveel mogelijk mensen werken. Het enige verschil is dat ouderwets linkse (of linksachtige) partijen het mensen wat makkelijker gunnen om niet te werken en ze dan toch van een redelijk inkomen willen voorzien.

Daarmee is door mij noch door de NPI-stuurgroep beweerd dat wij van oordeel zijn dat werken altijd moet. Sterker nog, tijdens de laatste sessie van de stuurgroep NPI hebben wij betaalde arbeid expliciet gerelativeerd. Niet alleen hebben wij waardering uitgesproken voor huisvrouwen en -mannen en voor allerlei vrijwilligersarbeid, maar ook hebben wij gezegd dat mensen er zelf niet voor gekozen hebben ter wereld te komen en dat ieder mens daarom zelf moet kunnen kiezen om al of niet te werken.

Wij hebben gesproken over invoering van een basisinkomen voor iedereen. Dat zal velen stimuleren om economisch actief te zijn met betaalde of onbetaalde arbeid en sommigen in staat stellen om inactief te zijn en toch in zijn/haar basisbehoeften te voorzien.

Wie mijn boek Partij voor Eenvoud leest zal tot de conclusie komen, dat ik voorstander ben van een basisinkomen maar ook dat er veel tegenstanders zijn en dat de tegenstanders twee hoofdargumenten aanvoeren om het af te wijzen.

Het ene tegenargument betreft de kosten, maar diverse macro-economen hebben laten zien dat dat oplosbaar is. De WRR heeft in 1985 zelfs een beleidsadvies uitgebracht over het basisinkomen, met daarin de in financieel (maar ook in maatschappelijk) opzicht goed onderbouwde aanbeveling om een basisinkomen in te voeren.

Het andere tegenargument betreft precies het punt waarover onderstaande discussie wordt gevoerd, namelijk dat mensen dan inactief zouden worden. Daar vallen twee contra-argumenten tegen aan te voeren: het ene (economische) argument is dat er per saldo zelfs meer mensen actief zullen zijn en het andere (ideologische) argument is dat het mensen gegund moet worden inactief te zijn en ze ook dan niet te laten verkommeren. Ik ga daar op deze plaats niet dieper op in, ik verwijs daartoe naar mijn boek.

In mijn boek wijd ik onder meer een hoofdstuk over economische groei en probeer daarin te laten zien dat we daar geen overdreven waarde aan moeten hechten. Aan de andere kant wil ik ook niet pleiten voor een langdurige krimp van de economie. Dat zou namelijk allerlei waardevolle onderdelen van de economie kunnen aantasten, zoals zorg, onderwijs, duurzame technologie, cultuur, gezond voedsel etc. 

Wel vind ik dat er erg veel overbodige en schadelijke producten en diensten worden geproduceerd en dat het goed zou zijn die uit te bannen: wegwerpartikelen, de meeste reclame, woekerproducten, achterhaald beleid, niet werkend beleid, vervuilende producten etc. Als we daarvoor zouden kunnen zorgen, zou het geen enkel probleem zijn om veel meer te investeren in de zorg, het onderwijs, innovatie etc., waarbij zij aangetekend dat ook in de zorg, het onderwijs, innovatie etc. overbodige dingen gebeuren, dus ook oppassen voor ongeremde groei in zulke sectoren want die leidt tot veel nutteloze productie.

Aan de andere kant laat ik ook zien, dat er allerlei waardevolle producten zijn waarvan de kosten/baten verhouding in de loop van de tijd spectaculair verbeterd is, zoals bijvoorbeeld computers, TV, auto's, maar ook allerlei private en publieke diensten. Op die manier kan zonder groei in termen van euro's toch een groei van de welvaart worden bereikt.

 

Reageren is alleen mogelijk voor aangemelde gebruikers