Verdraaide organisaties

    Harrie Custers
    • Iedereen (publiek zichtbaar)
    Door Harrie Custers 1119 dagen geleden Reacties (14)
    http://verdraaideorganisaties.nl/introductie/samenvatting/

    Vandaag weer eens teruggegrepen op het boek Verdraaide organisaties. (Zie de website, waar je ook het boek kunt vinden) In het kort komt de boodschap van het boek er op neer om te werken vanuit de bedoeling (en dus vanuit vrijheid en verantwoordelijkheid) en niet vanuit de systeemvereisten (one size fits all, control, er is al voor je nagedacht).

    "(...) de argumentatie van de systeemwereld de argumentatie van de leefwereld opeet. ‘Garanties’ en het ‘voorkomen van willekeur’ winnen het van de werkelijkheid van het leven dat risico’s en oog voor variatie nodig zijn om tot mooie dingen te komen die aansluiten bij wat echt belangrijk is. Zo ook wint het argument van de jurist het altijd van het argument van de intuïtie, wint het argument van de econoom het van het argument van de schoonheid en wint het protocol het van de bedoeling. Dát proces kunnen we omdraaien totdat al deze dingen weer op een vrije manier kunnen worden gewaardeerd."

    Volgens mij is dit een mooi handvat om te werken aan eenvoud. Gewoonweg door variatie en risico te accepteren en tegemoet te treden vanuit die eigen verantwoordelijkheid.

    Vanzelfsprekend geldt deze werkwijze niet alleen voor organisaties zoals bedrijven. Deze gaat ook op voor organisaties zoals de staat, voor het besturen en faciliteren van de samenleving.

    Wim, mijn collega, en ik dragen uit dat je altijd eerst mens bent en daarna pas functionaris. Dus eerst contact maken met je eigen en met andermans gevoelens, behoeften, belangen en drijfveren en wellicht komen tot een gedeeld verlangen. Daarna kun je de pet opzetten van je rol of functie om te bepalen hoe samen te spelen om samen dat verlangen te realiseren.

    Reacties

    Volgorde van reacties: Aantal: Automatisch laden:
      • Harrie Custers
        Harrie Custers 1115 dagen geleden

        @reyer Ja!

        Daarbij laat ik in het midden of het ook ooit met die bedoeling is gestart.

        Feit is dat het een afleidingsmanoeuvre is verworden.

        • Reyer Brons
          Reyer Brons 1116 dagen geleden

          Harrie,

          Dus wat ik een (beperkt) correctiemechanisme noem, zie jij als afleidingsmanouvre.

          • Harrie Custers
            Harrie Custers 1116 dagen geleden

            Ha Reyer,

            ik ben het met alle drie jouw items eens. Da's mooi.

            Echter, de afsluiting over democratie zie ik iets anders.

            In mijn ogen staat het zogenaamde democratisch systeem juist ten dienste van de verrijking van de happy few. Het is Global corporatisme. Via TTIP en CETA ontstijgt dit spel nu de natiestaten. Het raakt meer en meer buiten de corrigerende invloed van de individuele mens.

            In mijn ogen wordt nivellering slim gebruikt om mensen het idee te geven te handelen in hun eigen belang, wanneer zij stemmen.

            • Reyer Brons
              Reyer Brons 1116 dagen geleden

              Harrie, ik zie je punt wel, maar ik til er niet zo zwaar aan:

              • basisinkomen komt er  niet in één klap, dus er is gelegenheid genoeg om te zien hoe mensen zich gaan gedragen (en eventueel te blijven steken op een karig niveau)
              • ook nu nemen heel veel mensen verantwoordelijkheid voor hun omgeving of de maatschappij, zonder dat ze expliciet daarvoor een cent krijgen.
              • als het mis dreigt te gaan in een maatschappij omdat niemand meer een poot uitsteekt, zullen er correctiemechanismen ontstaan. Die hoeven niet met geld te maken te hebben.

              Terzijde, jij ziet een 'democratisch' nivelleringssysteem. Ik denk dat dat slechts een correctiemechanisme is op een redelijk pervers systeem waarbij de rijkdom steeds meer geconcentreerd raakt bij weinigen.

              • Harrie Custers
                Harrie Custers 1117 dagen geleden

                Reyer, mogelijk mis je het punt dat ik hier wilde maken.

                Overigens, vertrouwen kun je niet opleggen of afdwingen.

                Ik heb er vertrouwen in dan ieder mens (uitzonderingen daar gelaten) leert lopen, leert op eigen benen te staan. Omdat dit een "natuurlijk" gedreven iets is. Ondanks de beschikking over fietsen, brommer, scooters, auto's treinen, liften, roltrappen en wat al niet meer.

                De boodschap van Verdraaide organisaties is in mijn ogen echter, dat wanneer je mensen blijft helpen met lopen, zij blijven leunen en nooit zelf leren lopen. Hun focus kan, mag en zal naar ander zaken uitgaan.

                Bij overvloed, bij de bereidheid van anderen om voor anderen het loopwerk te doen, hoeft dit geen problemen te geven. Het kan zelfs in wederzijds voordeel uitmonden.

                Dit roept het voorbeeld bij mij op van die jongen die door zijn moeders en zussen werd (op)gevoed. Met zijn bijna 400 kg lag hij uitsluitend nog op zijn bed, niet meer in staat om zich zelf te verplaatsen en niet meer in staat om wat dan ook nog te doen. Hij heeft te lang geleund op anderen. Mogelijk omdat zijn zelfbewustzijn en zelfvertrouwen juist door die constante steun werden ondermijnd?

                M.a.w. er zijn ook prikkels nodig of grenzen die door anderen worden aangegeven opdat je zelf verantwoordelijkheid neemt. Ik vertrouw er op dat dit voor de meeste mensen een "natuurlijke" gang van zaken is. Tegelijkertijd besef ik ook dat de geschiedenis laat zien dat veel mensen de weg van de minste weerstand volgen. Denk aan het invoeren van bijstand- en arbeidsongeschiktheidsregelingen. Zodra deze er waren nam het aantal mensen dat er gebruik van maakten gestaag toe. De rekening bij anderen willen leggen lijkt een natuurlijk gegeven te zijn. Sterker nog, het huidige "democratische" nivelleringssysteem is daar een uiting van.

                Ergo, er moet voor ieder mens een prikkel, een verlangen, een reden zijn en blijven om verantwoordelijkheid te nemen voor zichzelf en voor anderen. Ik wil wel onvoorwaardelijk vertrouwen in het welslagen van een OBI, maar wat als ...? Wat als te veel mensen genoegen nemen met het OBI waardoor het na het verstrijken van enkele jaren onbetaalbaar wordt? Hebben we dan nog voldoende mensen die op eigen benen kunnen staan?

                In gezins-, familie-, vriendschaps- en leefverbanden, zeg maar tussen mensen die elkaar kennen, zijn die prikkels er in mijn ogen. Maar zijn die prikkels er ook op het niveau van een staat? Laat staan in EU-verband? Zo niet, leidt het OBI dan niet onvermijdelijk tot een onbekwame afhankelijke bevolking??? Of gaat de mechanisering en robotisering ons redden en hoeven we niet zelf meer te leren lopen???

                Tot slot.

                Ik zie het OBI als een kansrijke eerste stap op weg naar de transitie van maatschappij naar samenleving. En dan is het zaak om nu ook al verder te kijken. " ... om te werken vanuit de bedoeling (en dus vanuit vrijheid en verantwoordelijkheid) en niet vanuit de systeemvereisten (one size fits all, control, er is al voor je nagedacht".

                • Reyer Brons
                  Reyer Brons 1119 dagen geleden

                  @Harry,

                  Het zit er natuurlijk dik in dat bij veel mensen soms inzicht 1 en soms inzicht 2 het meest van toepassing is. Iedereen zal snappen dat op den duur niets tot stand komt als iedereen uitsluitend inzicht 1 volgt.
                  Inzicht 1 voorop stellen (of vooral denken dat fat voor andere mensen dan jijzelf opgaat!) geeft blijk van weinig vertrouwen in mensen.

                  • Harrie Custers
                    Harrie Custers 1119 dagen geleden

                    @reyer reactie op tekst in de wiki.

                    In Verdraaide organisaties wordt als voorbeeld aangehaald het "steun verlenen aan een kind op een fietsdrager". Het kind gaat leunen op de geboden steun. Gaat deze als blijvend ervaren en niet meer als zijn eigen verantwoordelijkheid. Vergelijk het maar met een kind helpen te leren lopen. Er komt een moment van loslaten en ook een moment van blijvend loslaten. Dat heet groeien, leren en eigen verantwoordelijkheid nemen.

                    Dit leidt tot twee inzichten.

                    1. iemand met een OBI voelt zich niet meer verantwoordelijk voor het realiseren van de basisvoorwaarden in het leven. Dat ligt nu bij andere mensen en/of machines en robots etc. In dat opzicht blijft hij onmondig, onbekwaam.
                    2. iemand met een OBI kan zijn aandacht nu richten op andere zaken dan "de basisvoorwaarden in het leven". Dat kan voor hem en ook voor andere mensen van waarde zijn.

                     

                    • Harrie Custers
                      Harrie Custers 1119 dagen geleden

                      Hoi @Reyer. Wat mij betreft gaat het niet om of het "waar" is, dat het OBI komt uit de systeemwereld. Het gaat erom dat voor veel mensen in die wereld, in die context het gesprek er over wordt gevoerd. Je weet wel: kan niet, werkt niet, iedereen wordt lui enz.

                      Er zit dus ook bewust of onbewust een (verschil in) mensbeeld onder. Een verschil ook in normen, waarden, overtuigingen. 

                      Jouw tekst hieronder is een goede start:

                      Wat is de bedoeling?

                      Wij zien graag bestaanszekerheid en vrijheid voor iedereen.

                      De tweede vraag (noodzaak & urgentie) kan dan zijn:

                      Is dit nu gerealiseerd? Als het antwoord nee luidt (bij ja kun je stoppen met argumenteren!), kan de vervolgvraag zijn:

                      Wat kunnen we doen om dit alsnog te realiseren? Wat stoppen, anders doen, gaan doen?

                      Je krijgt dan een lijst met alternatieven waaronder OBI en die evalueer je op bestaanszekerheid, vrijheid .... en ongetwijfeld nog enkele criteria.

                      NB ik ga nu de wiki bekijken. 

                      • Reyer Brons
                        Reyer Brons 1119 dagen geleden

                        Harrie, kijk eens wat je vindt van mijn toevoegng in de wiki Het lost de echt belangrijke problemen niet op

                        • Reyer Brons
                          Reyer Brons 1119 dagen geleden

                          Harrie,

                          Ja, ik begrijp wat je nu schrijft.

                          Maar ik kan er niet mee uit de voeten als je zonder nadere toelichting stelt dat basisinkomen als idee start vanuit de systeemwereld. Dat is denk ik niet waar. Het basisdoel is bestaanszekerheid en vrijheid voor iedereen, het belangrijkste middel is een zekere loskoppeling van inkomen en arbeid.

                          Ik ga je punt trouwens wel opvoeren in mijn lijstje bezwaren tegen het basisinkomen, want het is wel een serieus te nemen onderwerp!

                        Meer ...

                        Reageren is alleen mogelijk voor aangemelde gebruikers